نظر مشیت علایی درباره جوانمرگی در ادبیات

به گزارش درگ فایل، مشیت علایی با بیان این که جوان مرگی منحصر به ادبیات و ایران نیست، می گوید: خلاقیت آثار ادبی و هنری قانون مندی ای را که گفتمان های علمی و فلسفی دارد، ندارد و ممکن است، آثار بعدی نویسنده و هنرمند ضعیف تر باشد.

نظر مشیت علایی درباره جوانمرگی در ادبیات

این مترجم و منتقد ادبی در گفت وگو با درگ فایل درباره این که بعضا یکی از مسائل ادبیات ایران این است که نویسندگان با گذشت زمان کتاب های قوی تری ارائه نمی دهند و بهترین آثارشان برای دوره جوانی شان است، اظهار کرد: این موضوع منحصر به نویسنده های ایرانی نیست و کلیت هم ندارد؛ کلیت به این معنا که خیلی از نویسندگان تا آخر عمر به نوشتن ادامه داده و حتی آثار بعدی شان پخته تر و بهتر بوده است. از طرف دیگر این موضوع منحصر به نویسنده های کشور ما نیست.

او سپس با بیان این که خلاقیت آثار ادبی و هنری، قانون مندی ای را که گفتمان های علمی و فلسفی دارد، دنبال نمی کند، گفت: عده ای این قیاس نادرست و مع الفارق را دارند، مثلا می گویند کارهای اولیه یک فیلسوف یا دانشمند نپخته و ضعیف است اما هر چه پیش می رود کارهایش پیچیده تر و پخته تر می گردد اما کارهای یک نویسنده این طور نیست. این درحالی است که کار هنری از این قانون تبعیت نمی کند، در کارهای علمی و فلسفی جوانمرگی رخ نمی دهد و خلاقیت در این نوع آثار به مرور زمان غنی تر می گردد.

علایی بیان کرد: شاید در هنر و ادبیات نوعی بی قانونی داشته باشیم. ما نمی توانیم به هنرمند یا نویسنده بگوییم 10 سال پیش کار طراز اولی خلق کردی اما حالا با گذشت 10 سال چرا کار ضعیف تری ارائه دادی. خلاقیت هنری شامل این قانونمندی نمی گردد که چون کار اولش خوب بوده باید کارهای بعدی اش خوب تر باشد. این چیزی است که خیلی ها به آن توجهی ندارند.

او همچنین اظهار کرد: عوامل دیگری چون حساسیت بالای هنرمند، رقابت هایی که در عالم هنر وجود دارد و عوامل سیاسی و اقتصادی می تواند مزید بر علت باشد و خلاقیت هنرمندان را رو به ضعف ببرد و ما شاهد این باشیم که آثار بعدی هنرمند نسبت به آثار اولیه اش ضعیف تر و به تعبیر زنده یاد گلشیری دچار جوان مرگی شده است.

این مترجم در توضیح حساسیت بالای هنرمندان و رقابت در عالم هنر گفت: حساسیت به روان شناسی فردی برمی گردد؛ هرکسی ظرافت طبع و نگاه خاصی دارد که منحصر به خودش است. فرد به خاطر ذهنیت و ظرافت طبعش ممکن است خیلی راحت به همه چیز پشت پا بزند و آن ها را کنار بگذارد. مثلا در مورد کافکا که وصیت کرد بود، ماکس برود آثارش را بسوزاند. یعنی شخص می تواند در یک شرایط روحی و روانی چنین تصمیمی بگیرد. از طرف دیگر روی برخی از هنرمندان نمی توان حساب کرد زیرا زود رنجیده و دلخور می شوند؛ این هنرمندان فکر می کنند کارشان آن طور که باید مورد اقبال قرار نگرفته و افت می کنند. البته گاه چنته شان ته می کشد در ابتدا خودی نشان می دهند و شکوفایی دارند و بعد دیگر افت می کنند. این موضوع در فیلمسازان و نقاشان هم دیده می گردد.

او افزود: عامل دیگر رقابت هایی است که در عالم هنر وجود دارد. عامل جدایی بسکمک از هنرمندان از جریانی که در آن هستند، جریان های رقیبشان است چرا که مثلا از شعر جریان رقیب استقبال می گردد. خب این ها برخورد و طبع حساس هنرمندان و واکنش های عاطفی ای که دارند باعث می گردد کار را ول کنند و حتی گاه آثارشان را نابود کنند و دور بریزند.

علایی همچنین درباره انتشار آثار افرادی که در فضای مجازی نامی به هم زده اند و تبلیغات ناشران حول محور این که آیا کتاب ها و تجدید چاپ های متعددشان در زمان اندک می تواند در این زمینه تأثیرگذار باشد یا خیر، گفت: این چیزها در آشفتگی فرهنگی وجود دارد و پیش می آید. البته ممکن است در کتابی مطلبی وجود داشته باشد که مورد توجه جامعه قرار بگیرد یا موضوعی را مطرح کند که جامعه آن را دوست دارد. فضای مجازی هم به آن کمک می کند اما در آشفتگی فرهنگی چنین چیزی بعید نیست. اما من چون کتاب های این چنینی را نخوانده ام و اطلاع دقیق ندارم نمی توانم اظهار نظر درستی داشته باشم.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 8 اسفند 1398 بروزرسانی: 5 مهر 1399 گردآورنده: dragfile.ir شناسه مطلب: 94

به "نظر مشیت علایی درباره جوانمرگی در ادبیات" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "نظر مشیت علایی درباره جوانمرگی در ادبیات"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید